Vandaag is de langste route qua kilometers. Dat betekent veel snelweg over de Franse tolwegen. Weer eens wat anders…
We komen uit in het plaatsje Perl in Duitsland, vlak bij Schengen (Luxemburg).
De route is 562 km lang.
De landen van vandaag zijn Frankrijk, (klein stukje) Luxemburg en Duitsland.
Het hotel voor vandaag is Hotel Maimühle – Perl Duitsland.
Ons avontuur
Vandaag zijn er kilometers gemaakt. Dus heel veel snelweg. Maar het eerste stuk was nog binnendoor lang het meer van Bouget.
Daarna was het voornamelijk snelweg. Niet zo spannend dus.
In Orgelet zijn we gestopt bij een hotel voor koffie/thee met een stukje gebak. Het was een lekker gebakje, maar we schrokken wel van de prijs. Gauw weer door…
Al gauw werd het donkerder en begon het te regenen. Dus maar even gestopt om het regenpak aan te trekken.
Na een tankstop was het lunchtijd. Gestopt op een grote parkeerplaats bij Brognon. Daar de regenkleding weer uit getrokken en een hamburger gescoord bij de Burgerking.
Voor we bij het hotel aan kwamen, hebben we nog een keer gerust en een keer getankt.
Het hotel bleek verrassend modern. Er kwam zelf muziek uit de spiegel.
We hebben er heerlijk gegeten en een lekker Moezelwijntje gedronken. We zaten tenslotte aan de oever van de Moezel. Daarna was het weer tijd voor de blog en bedtijd. Jack heeft verwoede pogingen gedaan om het elektrische rolluik van het Velux dakraam dicht te krijgen. Hij zat overal aan en het luik ging maar open en dicht. Zou hij gemerkt hebben dat ik de afstandsbediening achter m’n rug hield? Neu…ik denk het niet…
Morgen gaan we weer naar huis. Nagenieten van 2 fantastische weken!
De laatste dag alweer. De route gaat dwars door Luxemburg. De rest is via snelweg naar huis en dan kunnen we weer terug kijken op weer een mooi motoravontuur!
De route is 459 km lang.
De landen van vandaag zijn Duitsland, Luxemburg, België en Nederland.
Ons avontuur
Vanmorgen voor de laatste keer van dit motoravontuur de spullen gepakt en op de motor geladen.
De route ging door het midden van Luxemburg. Vooral de onderste helft was het nogal druk. Maar hoe meer naar het noorden, hoe rustiger het werd.
Bij het restaurant Op der Haart zijn we gestopt voor een koffie/thee pauze. Hetzelfde restaurant waar we geluncht hebben toen ons avontuur begon.
Van daar was het nog een stukje naar Sankt Vith en toen was het alleen maar snelweg. In België zijn we gestopt voor de allerlaatste tankstop van deze motorrit.
Bij De Lucht langs de A2 was het tijd voor de lunch. Dit keer maar wat eenvoudig gehouden met een broodje en wat drinken. We zijn weer terug in Nederland, dus de koelvesten hadden we niet nodig.
Op de parkeerplaats bij Hoorn zijn we even gestopt om met een tevreden gevoel en veel ervaringen rijker, afscheid te nemen. Het was weer een mooi motoravontuur!
Zoals elk jaar begint het motoravontuur van Jack en mij met nadenken over de datum en wat de mogelijkheden zijn.
Ik begin dit jaar vanaf april met het ‘Generatie Pact’, dus werk ik dan nog maar 50%. Dat betekent dus langere weekenden. Mijn idee was om samen met Martijn eerst een rondje Zwitserland te doen in 6 dagen, dan een paar dagen werken en dan 14 dagen met Jack op avontuur.
Toen kwam Jack op het idee om de 2 ritten aan elkaar te plakken. Dat scheelt 2x een lang en saai stuk snelweg door Nederland.
Geen slecht plan. Dus zo gezegd, zo gedaan.
Dus we maken er één lange rit van, dus 17 dagen.
Martijn is in de gelegenheid om de volledige rit mee te rijden, Jack sluit later bij ons aan (de 5e dag).
We vertrekken op vrijdag 16 juni en we zijn 2 juli weer terug.
Voorbereiding deel 2 – waar gaan we heen?
Vorig jaar zijn we naar de Alpen geweest van Zwitserland, Oostenrijk, Italië en Frankrijk. Het is daar zo mooi en fantastisch motorrijden, dat het maar moeilijk te overtreffen is. Dus dan maar evenaren: weer naar de Alpen! Alleen gaan we ons nu meer focussen op de Dolomieten in Italië.
De rit begint dus met een rondje Zwitserland met Martijn. De 5e dag moeten we op een plek zijn, waar Jack zich (na 1 dag rijden) zich aan kan sluiten bij ons. Daarna gaan we naar de Dolomieten.
Voorbereiding deel 3 – de routes.
Het eerste deel van de rit, het rondje Zwitserland, is gebaseerd op het rondje Zwitserland dat ik in 2021 al eens gereden heb. Daarin zitten onder andere de Eifel, het Zwarte Woud, Zwitserse Alpen en de Vogezen. De 5e dag eindigt in Merzig (Duitsland), waar Jack zich bij ons aansluit. Dan gaan we naar de Dolomieten. Op internet heb ik de mooiste bergpassen van de Dolomieten opgezocht en dan is de puzzel om ze aan elkaar te rijgen.
Ook voor dit jaar geldt dat we in een populair gebied in een populaire tijd gaan rijden. Dus zijn veel hotels al volgeboekt en is op de bonnefooi gaan, geen optie. Dus van te voren worden de hotels geboekt en de routes daarop gemaakt.
In totaal komen we gepland op 5300 km.
De route die we gaan rijden, zie je hier op de kaart.
Deel 1, de eerste vijf dagen met Martijn.
Tip: door op het vierkantje op de kaart te klikken, krijg je de kaart op volledig scherm.
Deel 2, de rest met Martijn en Jack, te beginnen bij hotel Laux (in het midden).
Hoogteprofiel
Het hoogteprofiel geeft de hoogte van de route aan. Het hoogste punt is 2758 meter (de Stelvio pas).
Vandaag start het eerste deel van ons motoravontuur. Martijn en ik vertrekken vandaag naar Morbach. Eerst is het een flink stuk snelweg naar Aken. Daarna door de Eifel en via Piesport naar onze bestemming.
De landen die we vandaag aan doen zijn: Nederland en Duitsland.
De route is 502 km.
Het hotel voor vandaag is Motorhotel Gus – Morbach in Duitsland.
Ons avontuur
Vanmorgen is ons motoravontuur van start gegaan. Het eerste stuk was snelweg en net over de grens van Limburg zijn we gestopt voor koffie. Uiteraard met een stuk vlaai. Helaas was de bakker nog niet langs geweest, dus moesten we maar even geduld hebben. We wilden tenslotte vlaai! En we kregen gelukkig vlaai. Daarna vertrokken we naar de Eifel. Voor we daar aan kwamen was het tijd voor de lunch. We zijn gestopt bij de Biker Ranch. Voor ons geen onbekende plek. Helaas werd ons geduld behoorlijk op de proef gesteld. De dame die ons moest bedienen had overal aandacht voor, behalve voor hongerige klanten. We hadden de indruk dat klanten zelf hun eten ophaalden uit de keuken. Maar er was ook een ober die rond liep in een motorpak, dus wie nou wie was, was ook niet duidelijk. Maar uiteindelijk kregen we toch te eten. Een uur en 40 minuten later konden we onze weg vervolgen. De Biker Ranch slaan we volgende keer maar over.
Tijd voor het mooie bochtenwerk. We zijn nog even gestopt bij een klooster voor een ijsje en we hebben wat foto’s geschoten bij Piesport. In het hotel bleek een hele fles shampoo leeg gelopen te zijn in mijn bagage. Naast kleding bleek ook dat de laadadapters, de muis van de laptop etc. onder te zitten. Een zooitje dus. Door de kapotte muis wordt het ook een stuk lastiger om de blog compleet te maken. Dus dat moet later dan maar. In elk geval staan de foto’s er op.
De 2e dag gaan we via het Zwarte Woud naar Zwitserland. Het hotel ligt vlak bij de Rijnwatervallen. Daar gaan we zeker een bezoekje brengen.
De landen die we vandaag aan doen zijn: Duitsland, Frankrijk en Zwitserland.
De route is 404 km lang.
Het hotel voor vandaag is Hotel Rheinfall – Neuhausen am Rheinfall in Zwitserland.
Ons avontuur
Vanmorgen zijn we om 9:39u vertrokken van Motorhotel Gus. Maar niet nadat ik een oplader getest had, die gisteren te lijden had onder het shampoo incident. Het gevolg was dat na de steekvlam het halve hotel zonder stroom zat.
Al snel kregen we te maken met de eerste omleiding.
We zijn gestopt bij een uitkijkpunt met een flink uit de kluiten gewassen bank. Daar hebben we wat foto’s geschoten. De koffiestop was op het zelfde punt als vorig jaar: bij een ijssalon. Dus het werd koffie met een zeer gezonde ijscoupe. Via Frankrijk zijn we naar de Schwartzwalder Hochstrasse gereden. Een mooie weg door het Zwarte Woud. Uiteraard met een fotostop op een van de hoogste punten. Aan het einde was het tijd voor lunch met heerlijke hertenbraadworsten. Ongeveer op hetzelfde punt als vorig jaar was er weer een wegomleiding. Gelukkig was deze wel korter. En als toetje kregen we nog te maken met weer een afsluiting van een mooie bochtige weg. We hebben evengoed geprobeerd deze weg te volgen, maar de weg was afgezet met grote machines. De eerste hindernis konden we nog tussendoor, maar de tweede bleek ondanks onze verwoede pogingen niet te nemen. Dus maar weer terug en de snelste weg naar het hotel gekozen. Nadat we gesetteld waren, hebben we een wandeling gemaakt naar de Rheinfall, een mooie waterval in de Rijn. Toen moest er gegeten worden. Dat hebben we gedaan bij de lokale brouwerij.
Recente reacties