De 2e dag stonden de Vogezen in Frankrijk op het programma. Helaas lieten de weergoden ons in de steek. Veel regen onderweg, maar in de hoogst gelegen gebieden reden we in de regen door de wolken. Heel erg jammer van de mooie uitzichten: één grijze massa…
Bij het hoogste punt van de Vogezen (Le Grand Ballon) zijn we maar niet gestopt. Grijs…grijs…grijs…
Onderweg zijn we nog even gestopt bij concentratiekamp Natzweiler bij Struthof. Maar vanwege het slechte weer hebben we het kamp maar niet bezocht. De ‘kantine’ met niet werkende automaten was ook niet zo’n succes, dus zijn we maar weer opgestapt.
In Villé zijn we gestopt om wat te gaan eten. Het eerste restaurant waar we gingen zitten, zat niet echt te wachten op mensen die wat wilden eten. Dus zijn we maar een stukje verderop gaan zitten in een middeleeuws restaurant met de toepasselijke naam: Le Médiéval. Ten midden van harnassen en allerlei middeleeuwse wapens, draaide daar een groot stuk ham aan een spit. Daar hebben we heerlijk zitten eten. Bijna jammer dat we weer verder moesten…
Eenmaal in de Vogezen moesten we het doen met uitzicht over de wolken, in plaats van mooie dalen…
Na een tijdje in de regen en mist gereden te hebben, zijn we gestopt bij Ferme auberge Breitzhousen. Daar hebben we wat gedronken.
Even voorbij het hoogste punt van de Vogezen (Le Grand Ballon) besloten we om de route in te korten, omdat we elkaar amper meer konden zien en het tempo erg laag was geworden. Dus hebben we maar tegen Tomtom gezegd: zo snel mogelijk naar het hotel.
De route eindigde bij hotel Bristol, midden in het centrum van Montbeliard in Frankrijk.
Gelukkig denken ze daar aan vermoeide en natgeregende reizigers…
De geplande route:
Afstand: 360 km
Verwachte rijtijd: 5:59u
Laagste punt: 192 m
Hoogste punt: 1339 m
Vandaag is ons grote avontuur begonnen. Vanmorgen heb ik eerst Jack opgehaald en zijn we vertrokken naar onze eerste bestemming: Hotel Garni zum Dom in Kleinbittersdorf in Duitsland, vlak bij de Franse grens.
Het eerste deel van de route door Nederland was hoofdzakelijk snelweg (A2).
Maar zodra je de grens over gaat bij Maastricht wordt het steeds bergachtiger en de omgeving mooier.
In Luxemburg aangekomen, zijn we uiteraard gestopt bij Hostellerie du Nord, beroemd om hun lekkere tosti’s.
In Luxemburg moesten we afwijken van de route, omdat er een weg was afgesloten.
In Muhlertal, ook wel Klein Zwitserland genoemd, in Luxemburg zijn we gestopt om de mooie rotsformaties te bekijken.
Ons hotel had een mooie, ruime kamer met balkon, waar we onze kleren konden luchten.
De kamer had een eigen opgang buiten om.
Vlak voor het einde ging het nog bijna mis, doordat een tegemoet komende automobilist meer dan een rijstrook nodig had. Dit is op film vastgelegd (zie hieronder).
De geplande route:
Afstand: 531 km
Verwachte rijtijd: 6:55u
Laagste punt: -6 m
Hoogste punt: 559 m
Van 14 mei tot en met 21 mei 2015 ben ik met Jack Bruynen op motorvakantie geweest. We zijn naar de Middellandse Zee gegaan en weer terug. Ik op mijn Kawasaki ZZR 1400 en Jack op zijn Yamaha V-Max. Daarbij hebben we de volgende landen aan gedaan: Nederland, België, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland, Frankrijk, Monaco en Italië.
Eigenlijk wilden we deze route in 2013 al rijden, maar vlak voor we weg gingen kwamen we er achter dat er nog te veel sneeuw in de Alpen lag. Dus heb ik vlak van te voren de routes nog aan moeten passen, omdat we niet verder dan de Vogezen konden komen.
Dit jaar was het evengoed nog een puzzel om de Alpen over te komen, maar het is toch gelukt.
Gedurende de rit zijn er naast foto’s ook filmbeelden gemaakt. Helaas is met name de kwaliteit van de externe microfoon vaak slecht als gevolg van de stekkerverbinding. Ook heeft een sd-kaart wat problemen gegeven, waardoor er beeldmateriaal verloren is gegaan. Maar er is nog genoeg beeldmateriaal over om de herinnering levendig te houden.
De 4e en laatste dag alweer. De weersverwachting was niet zo heel gunstig. We hadden het idee om via de Eifel, met nog wat leuke bochten, naar huis te rijden. Met in het achterhoofd dat als het te gek werd, om dan via de snelste weg verder te gaan.
We vertrokken met droog weer, maar al gauw vielen de eerste spatjes regen. In de Eifel bleef het maar regenen en op een gegeven moment ging ik met 2 wielen tegelijk glijdend door een bocht.
In Schleiden zijn we gestopt bij een benzinepomp, hebben we koffie gedronken en besloten de snelste weg naar huis te nemen.
Voor we de snelweg bij Aken op gingen, moest er nog een kleine reparatie verricht worden en even de kettingen gesmeerd. Vanaf hier was het dus alleen maar snelweg richting huis.
Bij de grens naar Nederland stopte het met regenen. Op de snelweg viel de groep een beetje uit elkaar en nadat we elkaar weer een beetje gevonden hadden bij AC Nederweert, besloot een deel door te rijden en een deel te blijven lunchen.
Na de lunch was het op naar huis, met nog 1 tankstop bij Breukelen.
Ondanks dat we wat regen gehad hebben, was het toch een geslaagd en heel gezellig weekend.
Vandaag gingen we met de hele groep naar Luxemburg. We wilden de weg Wiltz – Kautenbach rijden. Een lust voor de motorrijder.
We volgden eerst de Moezel tot aan de Luxemburgse grens en van daar naar Wiltz. Vanaf Wiltz dus naar Kautenbach en vervolgens met zo min mogelijk snelweg weer naar Cochem.
De koffiestop was in het stadje Bernkastel, waar we midden in de wijnfeesten belanden. Gezelligheid troef dus. Maar na een uur en 20 minuten zaten we toch weer op de motor.
In Igel (vlak voor Luxemburg) zijn we gestopt voor de lunch. Aangezien het niet zo vroeg meer was, hebben we de rest van de route aan Tomtom over gelaten. Er werd even gauw een route in elkaar geflanst met uiteraard de weg Wiltz – Kautenbach er in.
In de buurt van Feulen stonden alle blazen op springen, dus maar even langs de weg een algemene plasstop ingelast.
Na het mooie stukje Wiltz – Kautenbach was het op naar Vianden, waar het tijd was voor de apfelstrudel.
In laatste stuk van Vianden naar Cochem zijn we nog even gestopt bij een tankstation bij Daun. Daar bleken we een paar van de groep zijn kwijtgeraakt, maar die zijn met behulp van navigatie toch thuis gekomen. Om 20:30u waren we weer terug in het huisje en konden we terug kijken op weer een mooie dag.
Recente reacties