Vandaag de 3e trainingsdag met super mooi weer. Nu konden we echt bochten leren rijden over verschillende soorten wegen. Breed…smal… en uiteraard in een mooie omgeving.
Na een stop voor de groepsfoto mocht ik weer een stukje voorop. Na een tijdje reed ik alleen en werd uiteindelijk ingehaald door Marcel van Moto-Sportivo. Blijf je eigen tempo rijden, de rest komt wel! Dus ben ik een stuk achter hem aan gereden. En vlak voor de lunch was er nog een prachtige weg van 7 km met snelle bochten, die we 2x gereden hebben (we moesten toch op de rest wachten…).
Na de lunch ben ik weer met Marcel mee gereden tot aan de stop bij een IJspaleis…
Vandaag dus weer een leerzame dag, waarbij de bochten theorie flink geoefend kon worden. Na het avondeten hebben we nog foto’s en een filmpje zitten kijken.
Ook bij Jack zijn er wat kwartjes gevallen en gaat steeds beter rijden. Hij krijgt complimentjes van de instructrice en daar groeit hij bijna niet van…
Morgen is een rustdag, dus mogen we wat voor onszelf doen. Ik denk dat we gaan motorrijden…
Vandaag de 2e dag van de training. Er was veel regen voorspeld, dus hebben we van te voren instructie gehad over rijden in de regen.
Gelukkig kwam de voorspelling uit, dus hebben we het grootste gedeelte van de dag in de regen gereden…
Maar eerst hebben we de bijzondere verrichtingen gedaan, zoals slalom, remmen en straatje keren. Gedurende de oefeningen was het gelukkig droog.
Rijden in de regen betekend extra concentratie, dus einde van de dag waren een aantal mensen toch wel ietwat vermoeid.
Maar af en toe konden we toch wat genieten van de mooie omgeving, koeien op de weg en zelfs een optocht van koeien met van die grote bellen om.
Door een omleiding maakten we wat meer kilometers dan gepland en kwam het niet helemaal uit met de tankstops. Hierdoor kwam 1 persoon zonder benzine te staan (ik noem maar even geen namen…), want 200 kilometer op een tank bleek in deze omstandigheden ook precies 200 kilometer te zijn.
Eenmaal terug in het hotel bleek de verwarming, die gisterenavond nog volop stond te loeien niet te werken. Dat is lastig als je kleren, handschoenen, helmen en dergelijke te drogen hebt.
Maar de barkeeper bracht uitkomst en heeft een ruimte bij de wasserij van het hotel ter beschikking gesteld. Dus hopelijk is alles morgen weer droog.
Na het eten, zo rond 21:30u kregen we nog les in bochtentechniek. Daar gaan we morgen flink mee oefenen.
De weersvoorspelling voor morgen is goed. We gaan het zien…
De route zoals Tomtom heeft vastgelegd.
Eerst linksom naar P en daarna rechtsom.
Rood is de geplande route, blauw zoals gereden.
Vandaag de 1e rit op de motor: de kennismakingstour.
Na het ontbijt en wat info, zijn we gestart met de laatste druppels regen. Afgelopen nacht had het flink door geregend en op de bergtoppen was ook sneeuw gevallen.
De rest van de dag was het droog en het was een dag met al flink veel leuke bochten. Vandaag was zoals gezegd een kennismaking, waarbij gekeken werd hoe iedereen een beetje reed. We werden voorzien van de eerste op en aanmerkingen.
Het rijden in groepsverband werd tijdens de lunch in een echt Italiaans restaurant (Albergo Casagrande), wat extra belicht.
Na de lunch reden we een uitdagend, smal weggetje met ontelbare bochten. En uiteraard in een mooie omgeving.
In Tires zijn we gestopt voor een drankje en daar kregen we tips over het parkeren op een schuine helling…
Vanmorgen ging om 7 uur de wekker. Mooi op tijd, want we hadden nog even te gaan. Na het ontbijt en uitchecken, de trailer weer aan de auto gekoppeld en om 9:00u reden we weg bij het hotel. Op naar Italië.
Vandaag iets minder files dan gisteren. We hebben keurig het advies van Tomtom opgevolgd om een file van 35 minuten te omzeilen, door een stukje binnendoor te gaan. Konden we meteen even goedkoop tanken. Bij het tankstation begon een mevrouw ons in allerlei talen uit te foeteren, omdat we wel 3 pompen in beslag namen. Maar ja, we hadden niet veel keus, dus geen andere optie. Zij wel, ze kon gewoon aan de andere kant van de pompen gaan staan…maar ja… (hier laat ik het bij…).
Rond 13:00u bereikten we de Oostenrijkse grens en hebben we een tolvignet aangeschaft. Beetje bijzonder dat je dan op de Brennerpas evengoed nog weer tol moet betalen. Ook in Italië passeerden we een tolpoort.
De rit door Oostenrijk was fantastisch met de mooie bergen. Naast de snelwegen ook veel slingerwegen en dat gold ook voor het laatste stuk Italië. De Volvo kon flink aan de bak, maar hij heeft zich kranig gehouden. Onderweg in Oostenrijk bij een imbiss nog even een broodje gescoord en gauw weer door…
Rond 18:00u waren we in hotel Fontana. Na een droge dag begon het te regenen. Gelukkig konden we met de auto met trailer in de garage, dus konden we de motoren droog van de trailer afhalen.
En je raadt het nooit! Ook hier stond weer een flesje voor ons klaar!
We waren als eerste van de groep. Met Marcel gebeld en de verwachting was dat de uiteindelijk rond een uur of 20:00 zouden arriveren. Dus of wij wilden vragen of de keuken wat langer open kon blijven. Ah…si…ok…no problemo!
Dus was er nog wat tijd om de sauna te bezoeken. Mocht alleen met zwembroek… Maar het was een mooie sauna, dus we konden ons wel vermaken tot we er door een Braziliaanse dame, die alleen Portugees en Italiaans sprak, er uit gegooid werden.
Dus dan maar een biertje in de bar en wachten op de anderen, zodat we konden eten.
Marcel meldde dat het nog iets later zou worden: ongeveer 21:00u. Ah…si…ok…no problemo!
Maar zo tegen negenen begonnen de Italianen toch op hun horloge te wijzen en te roepen: toch problemo! Of we vast in het restaurant wilden gaan zitten. Wij konden dan nog wat warms krijgen, maar de rest moest het maar met koud eten doen… Maar net op dat moment kwamen Marcel, Esther, Gino en Tja-lin bij het hotel aan. Dus kwam het toch nog goed met het warme eten. No problemo!
Vanmorgen vertrokken voor het grote avontuur. Eerst de ZZR op de aanhanger en vervolgens in Beverwijk de V-max. Rond de klok van 12 zijn we vertrokken uit Beverwijk. Mooi weer met een temperatuur van rond de 30 graden. Gelukkig deed de airco het..
Eenmaal op de Duitse autoweg werd het drukker en drukker. Wegwerkzaamheden en files… het schoot niet echt op. Dus we zitten nog halverwege.
De eerste schnitzel is gescoord vlak over de grens van Duitsland.
Uiteindelijk zijn we terecht gekomen in Post-Hotel in Würzburg. Motoren en auto in de parkeergarage gezet. Toen we bij de balie stonden vroeg de man achter de toonbank of we gereserveerd hadden. Nee, dus. Is dat een probleem, vroeg ik. Ja, zei hij, maar na wat getik op de computer had hij toch een kamer voor ons. En die valt niet tegen. Balkonnetje, airco, waterbed… En uiteraard is het hotel ook voorzien van de meest moderne en geavanceerde communicatie-apparatuur! En je raadt het nooit: er stond gewoon een flesje voor ons klaar…
Na de douche eerst maar even de lokale specialiteit gescoord en daarna was het wel weer bedtijd. Morgen verder…
Recente reacties