Vandaag stond de Alpe d’Huez en de Col du Galibier op het programma.
Rond de Alpe d’Huez heb je ook nog balkonwegen, dus het beloofde weer een mooie dag te worden.
We waren Grenoble nog niet uit of iemand deed al een poging mij van de weg te rijden. Maar als motorrijder blijf je scherp en met een flinke toeter was het gevaar snel geweken…Le Gland!
Alvorens we de Alpe d’Huez gingen bedwingen, ging de route over een berg via Villard-Reymond en Villard-Notre-Dame. Een mooie route met mooie balkonwegen.
Tussen deze twee stadjes ligt een stuk weg, dat steeds smaller wordt en grotendeels onverhard is. Dat was ook weer een avontuur op zich… Aan de andere kant van de berg zijn we gestopt om even van het uitzicht op rivier La Romance te genieten. Bij de verdere afdaling kwamen we weer over een mooie balkonweg met een aantal smalle, onverlichte tunnels.
Voor we de Alpe d’Huez op gingen, was het tijd voor een stop in het plaatsje Le Bourg-d’Oisans.
Bovenop de Alpe zijn we gestopt om wat plaatjes te schieten en te tanken. De afdaling ging via de andere kant.
In een klein dorpje, dat Clavans-en-Haut-Oisans heet, vonden we een restaurantje, Auberge du Saval, waar we heerlijk geluncht hebben.
Via het meer Lac du Chambon (waar we later weer terug zouden komen), reden we weer terug naar de Alpe d’Huez, waar we nog een paar bochten van mee pikten in de afdaling.
De route ging verder onderlangs de berg en zou ons weer terug brengen langs Lac du Chambon.
Helaas bleek de weg versperd door een gekantelde vrachtwagen en konden we er niet langs. Er zat niets anders op dan de weg terug volgen tot we weer bij Lac du Chambon waren. Terug bij Lac du Chambon zijn we gestopt om nog foto’s te maken van de stuwdam.
Alvorens we vertrokken, bleek de V-Max niet te willen starten en moest hij aangeduwd worden.
Daarna was het door naar de Col du Galibier, waar we gestopt zijn om even van het uitzicht te genieten op 2642 meter.
Het plaatsje Avrieux was onze eindbestemming voor deze dag. Daar werden we opgewacht door de eigenaar van hotel La Cascade. Deze man was wel een beetje prettig gestoord, wat de gezelligheid zeker ten goede kwam.
Het werd een fantastische avond, met heerlijk eten en ook leuk contact met andere Duitse gasten. De geplande route voor dag 6:
Lengte: 332 km Laagste punt: 220 m Hoogste punt: 2648 m
Om de route in Google Earth te bekijken: klik hier
Vandaag weer een prachtige dag. Na het slechte ontbijt was het tijd voor deel 2 van de Vercors.
Na een stukje snelweg reden we het mooie natuurgebied in. Het duurde niet lang of we kwamen weer over een balkonweg. We zijn er gestopt om wat plaatjes te schieten.
We kwamen weer door het mooie dorpje Pont en Royans.
Voor de tankstop moesten we ook nu een stuk van de route afwijken (zelfde tankstation als gisteren).
Vlak voor Col de Rousset zijn we gestopt voor de lunch. Het werd pizza.
Van daar hadden we mooi zicht op een skilift, waarmee regelmatig kinderen naar boven gingen met een fiets en die kwamen dan weer met de fiets naar beneden gereden.
Na de lunch was het tijd om de Col de Rousset af te dalen met mooie haarspeldbochtjes.
De route had vandaag een ‘staartje’. Oftewel we gingen over een balkonweg en aan het eind van de weg keerden we weer om om aan het begin van het staartje de weg weer te vervolgen.
Halverwege het staartje lag de Gorges des Gats, een mooie plek bij een riviertje om wat plaatjes te schieten.
Toen we terug waren bij het begin van het staartje, gingen we richting het noorden, waar nog veel mooie bochten op ons te lagen wachten.
Na de tankstop zijn we gestopt om nog wat te drinken bij Le Serpaton in Gresse.
Toen we bij het hotel aankwamen, besloten we om te gaan eten bij Buffalo Grill.
Dit restaurant lag ergens op industrie terrein, dus de beste optie was om daar met de motor heen te gaan.
Het eten was daar beter dan de 2 dagen ervoor. Onze vriend, die ons gisteren weg stuurde van het terras, zat daar ook te eten. Maar hij leek ons niet meer te kennen, of deed alsof.
De geplande route voor dag 5:
Lengte: 313 km Laagste punt: 180 m Hoogste punt: 1456 m
Om de route in Google Earth te bekijken: klik hier
Het ontbijt in het hotel was behalve duur ook bijzonder slecht. Alles was opgesteld achter het raam waar de volle zon op stond te stralen. Het verpieterde waar je bij stond.
Vandaag was de eerste rit in de Vercors gepland. Al vrij gauw na het vertrek van het hotel reden we dit natuurgebied in.
In het dorpje Méaudre was de doorgaande weg afgesloten voor een evenement en moesten we een omweggetje maken over een nauwelijks verharde, smalle weg.
Even daarna reden we een stukje met rotsen en een meertje binnen, waar we even gestopt zijn om foto’s te maken.
We vervolgden onze weg en we kwamen over prachtige bergweggetjes met wegen in de rotsen uitgehakt en mooie uitzichten.
Rond koffie/theetijd stopten we bij een klein café, waar we met onze beperkte kennis van de Franse taal een croque monsieur konden bestellen.
Na deze op het oog heerlijke tosti (het leek er verdacht veel op dat hij uit de diepvries opgewarmd was in de magnetron) deden we een poging om te tanken. Helaas was het tankstation gesloten.
Even later zijn we gestopt om wat foto’s te maken bij het dorpje Pont en Royans, waar mooie huisjes gebouwd zijn op rotsen.
Op Tomtom hadden we een tankstation opgezocht, maar helaas: deze bleek al heel erg lang gesloten. Het volgende tankstation lag niet ver weg, maar daarvoor moesten we wel een stukje van de route afwijken.
We werden getrakteerd op een mooie weg met veel snelle bochten en vlak voor Cirque de Combe Laval zijn we weer gestopt om te genieten van het uitzicht.
Later kwamen we over de Col de la Bataille, waar we ook weer even gestopt zijn om van de omgeving te genieten.
In het dorpje Léoncel zijn we gestopt voor de lunch. Maar ja, het blijft Frankrijk, dus na 14:00u krijg je niks meer te eten.
Toen hebben we het maar met een coupe ijs moeten doen. Je moet wat…
Na de laatste tankstop zijn we nog 2x gestopt voor wat foto’s. 1x boven op een berg en 1x er onder, waar de waterval naar beneden kwam.
Vlak voor 19:00u waren we weer terug in het hotel en kozen we voor een snelle hap bij een bekend Schots restaurant.
Helaas ook weer een deceptie, want we vroegen om een menu met een milkshake. We kregen eerst een minimilkshakeje en het leek er op of we geen menu kregen.
We spraken daar de dame op aan, die riep wat in het Frans en verdween naar achteren om niet meer terug te keren.
De beloofde hamburgers moesten we om vragen. De kwaliteit was om te huilen, letterlijk, want de derrie liep uit de hamburger vandaan. Bah! Nooit meer McDonald’s in Frankrijk!
We zijn maar op de tram gestapt om in het centrum van Grenoble te kijken. Ondanks dat het zaterdagavond was, leek het niet druk op straat.
Maar op een gegeven moment zagen we toch wat reuring op een plein en zijn we uit gestapt. Er was een groot plein waar veel gegeten werd, maar eigenlijk wilden we alleen wat drinken.
Aan de zijkant van dat plein liepen allemaal geschminkte mensen rond, dus daar zijn we even wezen kijken. Het bleek om een groep vuurdansers te gaan, die een voorstelling gaven.
Na de voorstelling wilden we wat gaan drinken op een terras. Eindelijk vonden we een plekje en zijn we gaan zitten. Een jonge man, die duidelijk voorkeur had voor mannen, maar niet voor ons, maakte ons in een stortvloed van Franse woorden duidelijk dat we wat moesten eten en aan een andere tafel moesten gaan zitten.
En ja, als je je niet welkom voelt, dan is het gauw tijd om op te krassen.
We liepen wat verder en al gauw bleek dat de meeste cafés in Grenoble op zaterdagavond dicht zijn of vroeg dicht gaan. Maar uiteindelijk kwamen we toch in een café wat open was. Er werd daar naar voetbal gekeken. Daar konden we een biertje krijgen.
Er kwam een rijkelijk geplamuurde dame op ons af, die vroeg of ze bij ons mocht zitten. Ze sprak enkele woorden Engels, die ze tot vervelens toe herhaalde. Ze was jarig en ze was 41 geworden… Ze nam ook klakkeloos aan dat wij 42 waren.
Intussen was de wedstrijd afgelopen en je raadt het nooit: het café ging dicht…
We vroegen aan de dame of we nog ergens anders wat konden drinken en ze nam ons mee naar een plein waar nog wel kroegen open waren.
Op een terras namen we een biertje en daar schoven een paar Russen aan, die de dame herkenden als Barbie.
Na het biertje was het weer tijd om richting hotel te gaan en de Russen wezen ons de weg naar de tram.
De geplande route voor dag 4:
Lengte: 305 km Laagste punt: 180 m Hoogste punt: 1430 m
Om de route in Google Earth te bekijken: klik hier
Na het ontbijt namen we afscheid van onze Duitse vrienden. Eén ervan reed op een prachtige oude NSU. Onderling bleken het niet zulke goede vrienden, want ze gingen onafhankelijk van elkaar weg.
Het begin van de dag was nog wat regenachtig, maar in de loop van de ochtend werd het droog. We stopten in het klein plaatsje Chapelle des Bois. We wilden in een hotel koffie/thee gaan drinken, maar er was niemand thuis.
Er kwam een Hollander aan op de fiets. Daar hadden we even een praatje mee. Hij was al een maand onderweg en nu weer richting Holland.
Verderop in Kreuzhof was er wel wat open en bij gebrek aan Apfelstrudel kregen we een soort van chocolade strudel. Ook lekker.
Onderweg kwamen we nog een mooie waterval tegen, dus even wat plaatjes geschoten.
In het plaatsje Saint Germain de Joux zijn we gestopt voor de lunch. Maar ja, rond 14:00u krijg je weinig meer te eten in Frankrijk.
De eigenaar van een hotel verwees ons een stukje terug, waar we wat zouden kunnen eten.
We kwamen terecht bij een soort barretje, dat ‘Bar des Amis’ heette en daar stond een man achter de bar, die zich waarschijnlijk teveel aan zijn eigen voorraad vergreep.
Dus hebben we het maar bij een colaatje gehouden en zijn we weer door gereden.
Even later beklommen we onze eerste col: de Col du Grand Colombier. Geen onbekende bij eerdere Tour de Francen… Boven aangekomen hadden we een fantastisch uitzicht en mogelijkheid tot lunch. Een aardige Franse dame liet ons een plaatje zien van de bergen om ons heen. Helaas was de Mont Blanc op dat moment door de bewolking niet zichtbaar.
Op weg naar beneden reden we eerst door een kudde koeien.
Bij Saint Christophe sur Guiers maakten we kennis met de eerste ‘balkon wegen’.
Toen we in ons hotel in Grenoble aan kwamen, vielen ons al een paar dingen op. Het restaurant was gesloten, de bar was gesloten en leeg gehaald.
De buurt waar het hotel gelegen was, was ook niet echt sfeervol.
Maar goed: de kamer was wel ok en het zwembad ook. Daar hebben we maar meteen gebruik van gemaakt.
We vroegen aan de portier waar we nog wat konden eten in de buurt. Hij verwees ons naar een Thaise wok in het winkelcentrum aan de overkant.
Daar zijn we naar toe gegaan, maar wat een domper was dat! Zelden zo slecht gegeten!
Het eten was niet lekker en de rijst en mie waren al vastgebakken in de bakken.
De bediening had het heel druk, maar niet met bedienen. De gebruikte borden bleven op tafel staan en we kregen geen gelegenheid om nog wat te drinken te bestellen.
Gelukkig hadden we een fles water gekregen om het eten mee weg te spoelen. Geen succes dus. Daar komen we niet meer!
De geplande route voor dag 3:
Lengte: 352 km Laagste punt: 210 m Hoogste punt: 1500 m
Om de route in Google Earth te bekijken: klik hier
Na een goed ontbijt in hotel zum Dom zijn we vertrokken voor een rit naar Morteau in Frankrijk. We gingen al vrij snel de Franse grens over.
Het eerste deel van Frankrijk kenmerkte zich door mooie glooiende landschappen. Het weer beloofde niet veel goeds dus zijn we vertrokken in regenpak. Geleidelijk aan gingen de heuvels over in bergen en kwamen de Vogezen in beeld.
De Vogezen waren gehuld in een grauwe sluier en al gauw werd duidelijk dat we het in de Vogezen echt niet droog zouden houden. En zo geschiedde…
Maar ondanks de regen en de gemiste uitzichten, hebben we toch leuk gereden. Met zelfs al een ‘Balkon weg’ als opwarmertje voor de Vercors.
Zodra we de Vogezen weer uit waren, stopte het ook met regenen, zodat de regenpakken weer uit konden. Na een hele drukke weg naar Morteau, kwamen we aan bij ons hotel.
Onze kamer heeft wel een mooi uitzicht, maar we werden gelijk bedreigd door een vogeltje dat een tikkend geluid voort bracht vanuit de boom voor onze kamer. Het was geen roodborstje, anders was het tikkende geluid nog wel verklaarbaar.
Onze hotelkamer had niet echt een 5 sterrenuitstraling. Mijn bed bleek een paar latten te missen, waardoor het matras een beetje door hing. Gelukkig bleken 2 van de 3 latten niet helemaal te ontbreken, zodat er weer een bruikbaar bed van gemaakt kon worden.
De douche bleek een knop te hebben die je steeds moest indrukken om water te blijven houden. Maar met een vooruitziende blik was er een ty-wrap voorhanden en was dat probleem snel opgelost.
Voor het diner konden we kiezen tussen iets onverstaanbaars Frans en iets onverstaanbaars Frans. We kozen maar voor onverstaanbaar Frans, dus kregen we als voorgerecht een salade met ham en kaas. Als hoofdgerecht een halve kip met doperwtjes en macaroni. De combinatie van het botte mes en het taaie vel van de kip deed mij de vraag ontlokken of ze de braadzak er nog omheen hadden laten zitten. Maar hij smaakte goed.
Ons was al opgevallen dat er ook 2 Duitse motorrijders in het hotel zaten. We hebben na het eten contact met ze gezocht en met een klein beetje alcohol was de taalbarrière geen enkel probleem meer en werd het een gezellige avond.
De geplande route voor dag 2:
Lengte: 367 km Laagste punt: 187 m Hoogste punt: 1343 m
Om de route in Google Earth te bekijken: klik hier
Aan de andere kant van de berg zijn we gestopt om even van het uitzicht op rivier La Romance te genieten.
Bij de verdere afdaling kwamen we weer over een mooie balkonweg met een aantal smalle, onverlichte tunnels.
Terug bij Lac du Chambon zijn we gestopt om nog foto’s te maken van de stuwdam.
De geplande route voor dag 6:
Recente reacties